Bunu hissetmeyen yoktur herhalde, sanki zaman koşarak giderken avuçlarımızdan, yapılacaklar listesinde kalem kalem işler sırasını bekliyor üstlerinin çizilmesi için … ve bir günden diğer güne devirle kapatıyoruz günü belki de çoğumuz. Hep, “daha fazlası olabilir mi acaba?”sorusunun cevabı peşindeyiz. Çok seviyoruz zaman yönetimi , stres yönetimi gibi kavramları. Hep acelemiz var, hep bir yerlere yetişme kaygısı… ya da bir şeyleri eksik bırakma, birilerinin arkasında kalma, bir şeyleri kaçırma kaygıları… Zamanımı boşa geçirmeyeyim, her anım dolu olsun, pişmanlık yaşamayayım düşünceleri de alabiliyor bazen bu kaygıların yerini. Modern insanın vazgeçilmez kısır döngüsü içinde günler bir biri ardı sıra geçiyor…

Bir yandan işimi yaparken bir yandan hep kollamak durumunda hissediyorum çevremdekilerin neler yaptığını… Bir yandan işimi yaparken bir yandan neleri eksik bırakıyorum sorusuna cevap aramam gerekiyor ayakta kalabilmek için belki de… Ammmaannn ipin ucu kaçmasın, aman eksiğim olmasın, aman benimle ilgili olumsuz düşünmesinler, aman başarısız olmayayım…

Bir arkadaşımın şahit olduğu bir olayı anlatışı geliyor aklıma, bu koşuşturmacanın ortasında: tatil için gittiği bir yerde çok özel eşyalar satan bir dükkanın satıcısının müşterilerinin satın aldıkları ürünleri özenle ve ağır ağır paket yapışı… bir sürü kişinin kuyrukta bekliyor olmasına rağmen elindeki işin hakkını vererek yapıyor oluşu ona çok ilginç gelmiş, “işler orada çıldıradururken beyefendimiz her bir paketi özenle sarıyordu sanki sadece onu yapmak için yaratılmış gibi…” diye anlattı. “Müthiş huzurlu bir andı onu izlemek…” diyerek devam etti. Hatta ve hatta o kadar etkilenmiş ki bu sahnede gördüğü huzurdan, yaşam şekli haline getirmek için elinden geleni yapacağını söyledi. “yavaş, biraz daha yavaş olmak”

Oldukça hızlandığımız şu günlerde ihtiyaç duyduğumuz huzuru bulmak için bir yöntem olabilir mi yavaşlamak? Hayatı yavaşlatmaya çalışmak, hayatı bir süreliğine askıya almak, hayata bir “es” vermek, durup bir bakmak istediğimiz yerlere doğru, bazen de dönüp taa içimize bakmak… Belki de uzun zamandır hiç mola vermedik bir yerlere yetişme telaşıyla ama molasız yaşantımızda yapılacaklar listesinde hiç eksilme de olmadı… hep katlanarak uzuyor listenin boyu ve yüreğimizdeki / omuzlarımızdaki ağırlığı. Bu ağırlığı hafifletir mi acaba hayatta verilecek ES’ler?

“Boş Kalma Hakkı” harekatı başlatsak nasıl olur? Hiçbir şey yapmamaya hakkımız olduğunu düşünmek bile iyi gelmeye yetmiyor mu? Bazen, hiçbir şey yapmadan durmaya hakkımız olduğuna inanmak ve bu gerçekle hareket etmek… 1 hafta, 1 ay, 1 yıl ne kadar süre? Belki de gerçekten bu hakkı kendimize versek 1 hafta bile ya da belki 1 saat bile yetecek yeniden şarj olmamıza. Elimizin gitmediği işlere uzanıvereceğiz bir çırpıda… Kendimiz için kendimize boş kalma hakkı verdiğimizde… Belki de bir türlü yazılamayan yazılar yazılacak, kitaplar çıkacak, projeler sonuçlanacak, sistemler kurulacak, raporlar bitecek; yeniden güçlenip canlanacağız baharla birlikte.

Yanlış anlaşılmasın, “Haydi hep beraber bir OBLAMOV olalım” demiyorum (ki bence çok önemli bir kişisel gelişim kitabıdır kendileri) , ama günün ya da haftanın bazı anlarında hiçbir şey yapmak istemediğimizde, gerçekten hiçbir şey yapmıyor olmanın tadına varalım demek istediğim. “şu an boş kalma hakkımı kullanıyorum” diyebilmek kendime ait zamanlarımda iç huzuruyla; yapılacak kalem kalem işler çıldırıyor bile olsa aklımızda ve ruhumuzda bunların ağırlığını taşımadan.

Neler mi değişecek yaşantımda bu hakkı kendime verdiğimde, belki de hiçbir şey, belki de çok şey ama sanırım denemeden bunu bilmeme imkan yok.

Deneme cesaretini bulabilmek için Engin Geçtan’a kulak verelim:

“…Çalışkan ve üretken bir insanın içinde her zaman bir koca tembel vardır ve bence önemli olan bu ikisinin birbiriyle uzlaşıp, çatışmadan birlikte var olabilmeleri. Tembelin egemen olduğu zamanlarda kendini suçlu hissetmeyen insan, kendi zamanının akışı içinde saati geldiğinde, çalışkan ve üretken yanıyla zaten yeniden buluşacaktır. ‘Yapmam lazım’ın yerine ‘yapmak İstiyorum’u koyabildiğimizde, ‘Yapmam lazım’ın insana yaşattığı, ‘kendine karşı işlenmiş varoluşsal suç’un gerilimi söner, ‘yapmak’ yerini ‘olmaya’ bırakır. Ancak, günümüz dünyasında pek çok insan, üst – sistemlerin şartlandırmaları ve beklentileri sonucu, yaparak varolabileceği yanılgısını yaşamakta…”

Hayat, Engin Geçtan, metis yayınları, s:57

Kariyer Koçluğu programımız hakkında bilgi almak isterseniz formu doldurabilirsiniz.

Dijital Dünyanın Patronu Olmak Programı Mentörü ve 121 Metre Pazarlama ve İş Geliştirme Direktörü Mehmet Çelikol programla ilgili görüşlerini paylaştı: İster Amerika garajlarında başlayıp dünyaya yön veren şirketlerin serüvenleri, ister Silikon Vadisi kahramanları isterse de daha yirmili yaşlarda facebook ile dünyanın seyrini değiştiren genç Zuckerberg; neyden esin almış olursak olalım bugün bir çoğumuzun kafasında kendi dijital girişimini hayata geçirmek var. Bugün çok ünlü ve çok zengin internet girişimcilerinin yanı sıra milyonlarca insan evlerinden çalışarak da standart maaşlı bir işte kazandığı parayı keyifle kazanmakta. Peki Türkiye’de hangi iş modelleri ile bunlar hayata geçirilebilir, para kazandırma garantili internet işleri nelerdir, pazarlama ve tanıtım faaliyetleri nasıl yürütülür ? Dijital Dünyanın Patronu Olmak eğitiminin hedefi; fikir yaratmaktan, hayata geçirmeye; fikri düzenli bir iş haline getirmek için gereken reklam modellerinden hukuksal süreçlerine kadar tam anlamıyla bir dijital girişim klavuzu yaratmak. Türkiye’de dijital girişimleri ile milyonlarca kullanıcıya ulaşmayı başarmış konuklarla gerçek deneyimlerin de sunulduğu eğitimden, girişimini hayata geçirmek isteyenler kadar dijital medya ve interaktif pazarlama sektörlerinde de yer bulmak isteyenler faydalanabilirler.

5 hafta boyunca devam eden program katılımcıların fikirlerini gerçekleştirerek bir projeye dönüştürmeleri ile sonlanıyor. Tüm katılımcılar ile birlikte her proje üzerine hep birlikte değerlendirmeler yapılıyor ve her projeye uygun pazarlama modelleri geliştirilmeye çalışılıyor. Moderatör aracılığıyla Türkiye’de e-girişim yaratmak için izlenebilecek yollar, yatırımcı bulma methodları üzerinde detaylı olarak konuşuluyor.

EĞİTİM KONU BAŞLIKLARI:

• Dünden Bugüne İnternet, Bugünden Yarına Pazarlama
• Ticaretin ‘e’ Hali ( Verimlilik, Ürün, Niş, İçeik Modeli )
• E-ticaret Pazarlama Planı ve “olmazsa olmaz” Araçları (Mass Banner, Search Engine, Advergaming, Viral, Affiliate, Guerilla, Blog Marketing, Co -Branding,… )
• Fikirleri Gerçekleştirmek İçin Gerekenler
• Sanal Ofis Teknik Boyutları (Hukuksal Boyutları, Domain ve Hosting, Marka Tescili, Tasarım ve Kurulum,… )
• E-ticarette Temel Yönetim Başlıkları
• Medya ve Planlamaya İnternetten Bakış
• Pazarlamada Etkileşim Zamanı: İnteraktif Pazarlama
• Aranınca Bulunabilmenin Sırları
• İletişimde Sosyal Ağların Gücü
• WOMMer ve Bloggerlar ile Yeni Alternatifler
• Pazarlamada İleriyi Görmek! (Mobile Marketing,… )
• E-Ticaret Sağlık Piramiti (Presence, Relevancy, Performance, Advantage, Conviction )
• Melek Yatırımcı ve Proje Sunumlarının Değerlendirilmesi
• Proje Sunumları

EĞİTİM KONUŞMACILARINDAN BAZILARI:

• Doruktan Türker / youtholding New Opportunities Manager
• Emrah Kaya / firsatciyiz.com Kurucu
• Fatih işbecer / Pozitron Kurucu Ortak
• Mehmet Çelikol / 121 Metre Pazarlama ve İş Geliştirme Direktörü
• Mehmet Subaşı / Vodaco Web Stratejileri Yönetici Ortağı-Kurucuu
• Mustafa İçil / Google Türkiye Pazarlama Müdürü
• Nurettin Özdoğan / rezerfon.com Chief Lastminute Officer
• Sevil Mert / Dataprofil Pazarlama ve İş Geliştirme Müdürü
• Tolga Alıcı / Mobilera Holding B.V. Regional Marketing & Sales Director
• Tuncay Yavuz / ZapMedya Digital Medya Planlama
• Ozan Tatar / GittiGidiyor Pazarlama Yöneticisi
• Yüce Zerey / THY E-Ticaret Müdürü

Detaylı Bilgi İçin www.egitisim.com.tr

Arkadaşınızla Birlikte Katılın, Geleceği CEO’larla Beraber Yakalayın! kampanyası dahilinde; arkadaşını da programlardan birine kayıt yaptırması için tavsiye eden ve arkadaşının kayıt olması durumunda hem katılımcımıza hem de arkadaşına CEO’lardan Yönetim Dersleri’ni hediye ediyoruz. Programların tamamlayıcısı niteliğinde olan ve Business to Future:”Geleceği Yakalamak!” teması ile Mayıs ayında devam edecek olan programda okul arkadaşınız, sevgiliniz, iş arkadaşınız, eşiniz veya yakınınızdaki kişilerle beraber geleceği yakalama fırsatını kaçırmamanızı öneriyoruz.

Şubat-Mart Programları:

20 MART

BEING MARKETING GENIUS / Marka ve Ürün Yönetimi Sertifika Programı

21 MART

AD PLANET / Reklamcılık Sertifika Programı

20 MART

PAZARLAMANIN ŞİFRESİ / Pazarlama Sertifika Programı

21 MART

FİNANS PİYASALARININ YÖNETİMİ / Finansal Piyasaları Okumak Sertifika Programı

21 MART

5N İK / İnsan Kaynakları Sertifika Programı

03 NİSAN

360 DERECE İK / İnsan Kaynakları Uzmanlık Sertifika Programı

10 NİSAN

MASTERS OF FINANCE / İleri Düzey SPK Lisanslama Sertifika Programı

11 NİSAN

YENİLMEZ SATIŞÇI OLMAK / Pazarlama-Satış Sertifika Programı

Arkadaşınızla Birlikte Katılın, Geleceği CEO’larla Beraber Yakalayın! kampanyası katılımcılarına özel katılım fırsatları ise şu şekilde:

Kampanya Detayları için…

Eğitimlerimiz hakkında bilgi almak isterseniz formu doldurabilirsiniz.

Bazılarımız hakikaten de hemen değiştiriyoruz memnun olmadığımız işlerimizi, bazılarımız ise bu konuda çok da hızlı ve cesur olamıyoruz. Bir de “ne yapmak istediğini bilememek” durumu da söz konusu oluyor. “Şu anda çalışmakta olduğum işten ayrılırsam başka ne yapabilirim ki? Benim severek, keyifle çalışabileceğim iş ne olabilir?” sorularına verilecek yanıtların çok kısıtlı olmasıyla ilgili biraz da uzun yıllar hep değiştirmeyi düşünerek aynı işte kalıyor olmak.

İşimizle ilgili karar vermek bir anlamda hayat tarzımızı belirlemek anlamına geliyor aslında. Yani o “yeter ki bir an önce çalışmaya başlayayım” diye düşünerek aceleyle yerleşiverdiğimiz işlerin bize bir yaşam tarzı getirdiğinin farkında olmuyoruz çoğu zaman. Daha sonra iş hayatımızda ilk mutsuzluklarımızı ve hayal kırıklıklarımızı yaşamaya başladığımızda, biraz bu durumun farkına da varmaya başlıyoruz. İşte bu noktada yavaş yavaş “nasıl bir iş olmalı da ben mutlu da olmalıyım?” soruları oluşmaya başlıyor. Tabii eğer yaşadığımız hayal kırıklığı duygusu ümitlerimizi de bitirmediyse. Çözüm nerede? Çözüm, en son düşündüğümüzü en önce düşünmek de, yani meslek seçimimizi yaparken ilk önce nasıl bir yaşam tarzı istediğimize odaklanmak da… Oysa ki okuduğumuz okullardan mezun olurken, çoğumuz yukarıda saydığımız nedenlerle çok fazla düşünmeden hareket ediyoruz.

“Nasıl bir yaşam tarzı istiyorum?” sorusu ise bizi “kendini tanımak” meselesine getiriyor. Kendimizi ne kadar iyi tanırsak o kadar doğru kararlar veriyoruz. Fakat buradaki mesele insanın kendini tanımasının çok da kolay olmaması, en kolay şeymiş gibi gözükmesine rağmen. Kendimizi tanıyabilmek için, kendimiz üzerine ciddi güç sarf edeceğimiz bir araştırma ve gözlemleme sürecine girmemiz gerekiyor. Kendimizi tanımak: güçlü yanlarımızı fark etmek, ilgi alanlarımızı keşfetmek, becerilerimizin ayrımına varmak, zorlandığımız konuları anlamak, uğraşmaktan mutluluk duyduğumuz meseleleri keşfetmek, nasıl bir ruha sahip olduğumuzu bilmek, hayattan ne beklediğimizi bilmek anlamına geliyor.

Çocukluğumuzda sevdiğimiz şeyler ve sevmediklerimizle kurduğumuz ilişki daha net ve daha kararlı. Büyüdükçe, kendimin dışındakilerin sözleri ve etkileri arttıkça kendimizi de unutmaya başlıyoruz. Dolayısıyla, bu yeniden keşfedilmesi gereken bir mesele oluyor. Kendimizi tanımak bir yolculuk: hayatımız boyunca tüm yaptıklarımız ve hissettiklerimiz, katıldığımız geziler, kurduğumuz arkadaşlıklar, aldığımız eğitimler, yaşadığımız olumsuzluklar, olaylara verdiğimiz tepkiler, yeni insanlar, yeni mekanlar, yeni ortamlar… Her biri hayatımıza katıldığında bizim farklı yönlerimizi keşfetmemize olanak sağlıyor.

Kendimizi tanıdıkça, “gerçekten ne istiyorum?” sorusunun cevabı da aydınlanmaya başlıyor. Bulutlar yavaş yavaş dağılıyor; geleceğe baktığımda daha net bir resim görmeye başlıyorum. Beni sorunun cevabına götürecek eylemleri yapmaya cesaretim geliyor. Bazen çok ani kararlar bile alabiliyorum. Bu noktada ortaya çıkan sorun ise çevremden gelen baskının artıyor olması. Ben değişiyorum ama çevrem değişmediği için beni aynı çizgide tutmak istiyorlar. “sen deli misin hazır düzenini bozuyorsun” diyenler, “gereksiz risk alıyorsun” diyenler, “bu krizde iş mi değiştirilir” diyenler, “bu kadar hayalcilik fazla” diyenler, ve daha neler neler. Ve aslında hepsi de iyi niyetle, bizim için söylenen sözler. Ama bir taraftan da bizi yolumuzdan alıkoyan da sözler. Çevremize tamamen kulaklarımızı tıkamak kör noktalarımızı arttırabilir. Bununla beraber, bazen de kendi sesimizi öne çıkartabilirsek belirlediğimiz yolda ilerlemek de söz konusu olacak.

Kendimizi daha çok tanırken bulduğumuz cevaplara doğru çıkacağımız yolculuk çoktan başladı. Unutmayalım ; “yarının nasıl olacağı, bugün ne yapacağımıza bağlı”.

Kariyer Koçluğu programımız  hakkında bilgi almak isterseniz formu doldurabilirsiniz.

Kendimizin bilincinde olmaya başladığımız ilk andan itibaren ? herhalde 11/12 yaşlarımıza denk düşüyor ? önce eğitim hayatımızla ilgili, sonra mesleki yönelişle ilgili seçimler yapmak durumunda kalıyoruz. Eğitim ve meslek dışında arkadaşlıklar, gidilecek yerler, okunacak kitaplar, izlenilecek filmler gibi başka bir çok konu da var seçimlerimizce belirlenen. Yaşamın farklı alanlarında, farklı konularda verilmesi gereken bir dolu kararla başa çıkmaya ve doğru adımları atmaya çalışıyoruz. Peki bunu yaparken dayanak noktamız neresi olmalı? Hangi kriterlerle beslenen seçimler bize mutluluk, başarı, her anlamda tatmin getirir?

Yaşadığımız iletişim çağında dışarıdan gelen etkilere çok açığız aslında. Lise, üniversite tercihlerimizi yaparken, sonrasında kariyer yolculuğumuzu çizerken gerek ailemizden, gerek arkadaşlarımızdan, gerek okuduklarımızdan gerekse yakın çevremizden oldukça etkileniyoruz. Verdiğimiz kararlar da bu etkilerin izleri illa ki olacaktır ama ağırlığı çok fazlaysa, yani dönüp kendi beklentilerimize hiç bakmıyorsak vereceğimiz kararlar ne derece sağlıklı olacaktır? Kendi beklentilerimiz doğrultusunda karar verebilmek içinse yol, kendimizi tanımaktan geçiyor. Ünlü filosof Sokrates yüzyıllar öncesinde ?kendini tanı? diye buyurmuştu. Kendimin ne kadar farkında olursam, hayattan beklentilerimi ne kadar somut bir şekilde dillendirirsem, geleceğe dönük rotamı çizebilmişsem hayatın her alanında vereceğim kararlar benim için o kadar isabetli olacaktır.

?Kendimi Tanımak? meselesi tüm seçimlerimde en temel mesele olmalı iken gözlemliyorum ki aslında en son akla gelen konu oluyor. Mesele iş ve eş seçimi gibi hayatın ağır toplarıyla ilgili olduğunda ise ?kendimi tanımak? meselesi daha da önemli hale geliyor. Lise döneminde hangi alanı seçeceğimi hasbelkader seçiyorum. Daha sonra üniversite seçimine sıra geliyor, yine tesadüfler ve dış etkiler rol oynuyor büyük ölçüde, sonra iş bulma meselesi zaten değişen pek bir şey olmuyor. Arkadaşlarımızdan duyduklarımız, çok para getireceğine inandığımız meslekler, ailemizin kulağımıza küpe yaptıkları ile yaşantımızın tümünü geçireceğimiz mesleğimizi seçiveriyoruz.

Çoğu zaman kendi beklentilerimizden önce ailemizin beklentilerini karşılayacak prestijli meslekleri seçmek yönünde kararlar veriyoruz. Bazılarımız direniyor. Ailesinden gelen tıp ?vb- okuması yönündeki baskılara rağmen kendi istediği alanı seçen öğrenciler de olabiliyor. Hatta bazen çocuklarının mutlu olacağı mesleklerde olması yönünde onları destekleyen ailelerle de karşılaşıyorum. En azından bir 10 yıl öncesine kadar daha fazla oranda karşılaşıyorum. Bu da kariyer yolculuğu konusunda aslında inançlarımızın değiştiğini gösteriyor bana.

Geçtiğimiz haftalarda bir lise öğrencisiyle yaptığım görüşme de bu konudaki bilincin arttığını bana bir kez daha gösterdi. Lise birinci sınıfa giden biri için kendisine ait farkındalığı oldukça yüksek bir gençti. Okulda bir ders sırasında öğretmeninin mesleklere yönelik sorduğu bir soruyla kafasının bu konuda oldukça karışmış olduğunu fark ediyor ve bu konuda biraz daha netleşmek için destek almakla ilgili olarak ailesiyle görüşüyor. Lise birinci sınıfta bunu düşünebilmesi ve kendini tanıma yolunda böyle kararlı olması beni gerçekten etkiledi. Çünkü bu işler genelde yumurta kapıya dayanınca yapılır. Sınavdan 1 ay önce kişiler farklı uzmanların kapılarını aşındırmaya başlarlar.

Kendimizi tanımak seçimlerimiz söz konusu olduğunda ve en çok da mesleki seçimlerimizde en temel kriterlerimizden biri ve dayanak noktamız ise bu konuda neler yapabiliriz? İşe sorular sormakla başlayabiliriz: hangi konular benim ilgimi çekiyor? Neleri yaparken mutlu oluyorum? Çocukluğumda nelere ilgim vardı? En güçlü özelliklerim hangileri? Güçlü özelliklerimle hangi alanlarda başarılı olabilirim? Kimleri örnek aldım? Kimlerden etkilendim? Gelecekten beklentilerim ne? Hangi ortamlarda mutlu hissediyorum? ?

Bu ve benzeri sorulara verdiğim yanıtlar benim yolumu aydınlatmadıysa, kendime dair farkındalığımı arttırmadıysa kişilik envanterlerinden yararlanabilirim. Bu uygulamanın sonunda alacağım rapor bana kendimle ilgili bir dolu bilgi verecektir. Bu bilgilerden yola çıkarak seçimlerimi yönlendirebilirim. İlla tek bir kaynaktan yararlanacağım diye bir husus da yok. Bir çok farklı kaynaktan yararlanarak yönümü çizebilirim, konu her ne olursa olsun. Sonuçta kendimiz için en doğru kararı verecek olan yine biziz. Bu kararı verirken de kendimize yönelik gözlemlerimizi arttırmakla işe başlarsak temel doğru adımlarımızı atmış olacağız.

Kariyer Koçluğu Programımız hakkında bilgi almak isterseniz formu doldurabilirsiniz.

Gözlerin arkaya çevrilmeyerek, pervâsız

Yürü! Hür maviliğin bittiği son hadde kadar!…

İnsan, âlemde hayal ettiği müddetçe yaşar.

Yahya Kemal Beyatlı (?Deniz Türküsü? adlı şiirinden)

Hayal kurmak ya da hayallerini gerçekleştirmeye çalışmak eskiden olduğu kadar ?korkutucu? değil son yıllardaki gelişmelerle. Gazete haberlerinde, dergilerde, televizyon programlarında, internet yayınlarında, hayallerini gerçekleştirmiş kişilerin hikayelerine rastlamak mümkün. Daha önceki yıllarda pek de benimsenmeyen ya da çok dikkate alınmayan ve daha çok olumsuz bir yargıyla üzerine konuşulan ?hayaller? konusu günümüzde hemen herkesin dilinde. Anne babalar, çocuklarının hayal güçlerini zenginleştirmek adına onları bir çok farklı çalışmaya dahil ediyorlar. Şirketler çalışanlarının yaratıcılıklarını geliştirmek için bir çok farklı uygulama yapıyorlar. Okullarda öğretmenler ya da yöneticiler bu konuya daha farklı bir yer ayırıyorlar. ?eski köye yeni adet getirme? ya da ?icat çıkarma? lafları bile unutuldu gitti ? tabii ki iyi ki de öyle oldu. Sokak reklamlarında ?Fikriniz çöpe gitmesin? mesajını görmek bile aslında bu değişimin en somut göstergelerinden biri. Galiba artık hayatımızı kolaylaştıran ve yaşanılır kılan her türlü ürünün en başında hayallerin-fikirlerin olduğu gerçeğini kabul etmeye başladık. Daha önceki yıllarda biraz küçümsenen, biraz hafife alınan ?hayalperest? insanlara yönelik hikayelere daha az rastlıyoruz. Bunun yerine sıra dışı yaşanmışlıkları biraz imrenerek biraz hayret ederek izliyoruz.

Hayalperest denilen kişilerin hafife alınma nedenleri ne idi? Bol bol konuşup, büyük fikirlerden bahsedip aslında hiçbir şey de yapmamak şeklinde açıklanabilir mi? Düşünceden eyleme geçişi görememek sanırım onların fazla ciddiye alınmamasını sağlıyordu. Edilgenlik boyutunun kalıcılığı?

Peki hayal kurmak gerçekten edilgen bir süreç mi? Evet belki de gözle görülür, elle tutulur herhangi bir eylem söz konusu olmadığı için ilk anda edilgen gibi duruyor. Gelecekle ilgili nasıl bir yaşam istiyorum sorusu hakkında düşünmeye ya da hayal kurmaya niyetlendiğimiz zaman bunun edilgen bir süreç olmadığını, beynimizin bu süreçte son derece etkin olduğunu anlayabiliriz. ?Nasıl bir yaşam istiyorsun?? sorusuna ?güzel bir yaşam istiyorum? cevabından biraz ötesini söyleyebilmek, bu soru üzerine bir parça da olsa odaklanmış ve düşünmüş dolayısıyla da hayal kurmuş olmayı gerektiriyor. Bu sorunun cevabını parmağımızı şıklatıp çok rahatlıkla veremeyebiliyoruz. İşte bu yüzden hayal kurmak çok aktif bir süreç.

Hayalini kurduğumuz isteklerimize ulaşmak ise yine aktif bir süreci gerektiriyor. Ve bu aktif süreç belki de çoğu zaman bizi zorlayan, hatta zaman zaman isyan noktasına getiren bir süreç de olabilir. Hayallerimizi ulaşmak istediğimiz hedeflere dönüştürdüğümüzde farklı boyutlarda risklerin de olduğu bir yolculuğa başlıyoruz. Ve bu yolculuk çoğu zaman söylendiği gibi romantizm içeren bol güzelliklerle dolu olmayabiliyor. Thomas Edison yıllar yıllar önce ?Yaratıcılık %1 esinlenme, %99 çalışmaktır? diye buyurmuştu. Hayallerimizi gerçekten yaşamak istiyorsak bu hayallere giden yolu adım adım planlayıp, var olan engelleri temizleyip çalışmaya başlamamız gerekiyor. Biz hayal kurduk diye gerçekleşmesi için yolumuza kırmızı halılar döşenmiyor ne yazık ki.

Bir de inanç meselesi var. Bazen gerçekleşmesini çok istediğimiz hayallerimizin gerçek olabileceğine ilk başta kendimiz inanmıyoruz. İnanmadığımız bir şey için ne kadar çaba gösterebiliriz ki? Ya da yolumuza çıkan ilk engelle neden vazgeçmeyelim ki yürüdüğümüz yoldan?

Ünlü yazar Paulo Coelho hayal ve inanç bağlantısını kendi yaşamından çok güzel örneklemiş:

?Bence herkes kendi hayalini aramak için birçok şeyden vazgeçmeye hazır olmalı. Ben, başlangıçta kendi hayaline inanmayanlara bir örneğim: Yazar olma hayalimi gerçekleştirmek, sadece yazarak yaşamak için gereken özgüvenden yoksundum. Yazmak ve para kazanmak benim için uzun zaman bir araya getirilemeyecek iki eylemdi. Ancak yavaş yavaş anladım ki, eğer ikisini yan yana götürmeye devam edersem, daima bana maddi güvence sağlayan işlere öncelik vereceğim, bana mutluluk verenlere değil. Yirmi yıldan sonra, her şeyi birden riske atmaya karar verdim. Hiçbir risk almayan, varması gereken yere hiçbir zaman varamaz. Hayat, sonucunu bilmediğimiz bir bahistir. Ama günlerin anlam ve mutlulukla doluysa, kazanmışsın demektir. Oysa toplumsal kabul gördüysen ama yaptığın iş sana mutluluk vermiyorsa ve o işin hiçbir anlamı olmadığını düşünüyorsan, bu, kaybettiğini gösterir.? 11/01/2008 Paulo Coelho

Hayalleriniz ve hayallerinize inancınız bol olsun?.

Kariyer Koçluğu programımız hakkında bilgi almak isterseniz formu doldurabilirsiniz.

İşleyiş: Ögrencilerden etkinlikten önce?Girişimcilik mi yoksa Profesyonel Kariyer mi? sorusuna hazırlanmalarını ve hayallerindeki kariyeri bir dakikada ifade etmeye hazırlıklı olmalarını isteyeceğiz. Etkinlik günü öğrenciler sırayla her bir mentora bir dakikalık sürede kendilerini ve beklentilerini ifade edecekler. Bunu takiben, mentorlar öğrenciler ile iki dakikalık sürede, kariyer vizyonları ile ilgili sohbet edecek, tavsiyelerde bulunacak.

Öğrenciler için iş dünyasına önemli bir adım olacak ve ifade becerilerini geliştirme olanağı bulacaklar. Mentorlar ise gençlerle yapılacak bu diyaloglarda yeni fikirler duyma, yeni bakış açıları görme, üniversiteli gençlerini daha yakından tanıma fırsatlarına sahip olacaklar.

Basının ve video çekim ekibimizin hazır bulanacağı bu etkinliğin görüntüleri gelecek yılki Global Girişimcilik Haftasının dünya çapındaki tanıtımlarında da yer alacak.

Tarih: 21 Kasım 2009 Cumartesi, 9:30-13:00

Yer: Fevziye Mektepleri Vakfı Işık Üniversitesi Sergi Salonu, Maslak

Katılımcı sayısı: 60 mentor + 60 öğrenci

Çağrı: Katılım için Melih Gökmen?e (mgokmen@egitisim.com.tr, 0 554 806 22 05) 18 Kasım Çarşamba gününe kadar katılım isteğinizi

Ad-Soyad-Telefon Numarası ile birlikte iletmeniz yeterli olmaktadır.

İşleyiş: Ögrencilerden etkinlikten önce?Girişimcilik mi yoksa Profesyonel Kariyer mi? sorusuna hazırlanmalarını ve hayallerindeki kariyeri bir dakikada ifade etmeye hazırlıklı olmalarını isteyeceğiz. Etkinlik günü öğrenciler sırayla her bir mentora bir dakikalık sürede kendilerini ve beklentilerini ifade edecekler. Bunu takiben, mentorlar öğrenciler ile iki dakikalık sürede, kariyer vizyonları ile ilgili sohbet edecek, tavsiyelerde bulunacak.

Öğrenciler için iş dünyasına önemli bir adım olacak ve ifade becerilerini geliştirme olanağı bulacaklar. Mentorlar ise gençlerle yapılacak bu diyaloglarda yeni fikirler duyma, yeni bakış açıları görme, üniversiteli gençlerini daha yakından tanıma fırsatlarına sahip olacaklar.

Basının ve video çekim ekibimizin hazır bulanacağı bu etkinliğin görüntüleri gelecek yılki Global Girişimcilik Haftasının dünya çapındaki tanıtımlarında da yer alacak.

Tarih: 21 Kasım 2009 Cumartesi, 9:30-13:00

Yer: Fevziye Mektepleri Vakfı Işık Üniversitesi Sergi Salonu, Maslak

Katılımcı sayısı: 60 mentor + 60 öğrenci

Siz de bu etkinlikte yer almak için aşağıdaki iletişim formunu doldurarak başvuru yapabilirsiniz;

Öyleyse neden bir özgeçmiş yazarız? Bunun ana nedeni, düşünmenizi geliştirmektir, böylece işe eleman alınmıyorken kendinizi hazır bir aday olarak pazarlamaya daha hazırlı olursunuz. Bir özgeçmiş yazmak, sizi kariyer başarısına zihinsel olarak hazırlar. Ne olduğunuzu, nerde olduğunuzu, nereye gitmek istediğinizi ve amaçlarınıza nasıl ulaşacağınızı anlamanızı sağlar. Bir kez bu düşünme sürecine girdiğinizde, özgeçmişin  kendisi tali bir şey haline gelir.

Gerçekte özgeçmişin kullanılmasını gerektiren dört koşul vardır.

1. Bir “yardımınıza ihtiyaç var” çağrısına ya da internette iş çağrısına cevap verirken
2. Uygun bir konuma sahip potansiyel bir işverene bir kopyasını yollamak için
3. İş fırsatı sitelerine yollamak için
4. Ticari fuarlarda seçkin iş bulma ajanlarına vermek için.

Eğer başka koşullarda özgeçmişinizi dağıtıyorsanız, YAPMAYIN! Özgeçmişinizin önemini muhtemelen diğer iş arama araçlarına sahip olmadığınız ya da bunlar eksik olduğu için abartıyorsunuz.

Kariyer Koçluğu programımız hakkında bilgi almak isterseniz formu doldurabilirsiniz.

Bir hikaye anlatmak istiyorum size şimdi, aslında hikaye dediğime bakmayın bir gerçek iş arama ve sonuçlanma sürecinden bahsedeceğim, kim bilir belki bizim de işimize yarar bazı noktalarıyla. Hikaye biraz tanıdık başlıyor; tesadüfi bir şekilde kazanılmış bir üniversite ve bir şekilde okul dönemi bitiyor, işletme mezunu oluyor hikaye kahramanımız. Mezun oluyor ama tabii işle ilgili uğraş vermesi gerekiyor. Uğraş vermek kahramanımız için problem değil aslında ama örnek aldığı ağabeyi ile belki de gizli bir rekabet içinde hissediyor kendisini. Bu da tabii üzerinde bir stres yaratıyor. Ağabeyi gerçekten okul ve iş konusunda çok başarılı olmuş ve bunu kanıtlamış biri. Ayrıca oldukça erken yaşta ailesini de kurmuş, evini almış, düzenini dört dörtlük sürdürebilen bir örnek ve ailenin göz bebeği. Kahramanımız, mezun olduktan sonra farklı fırsatları değerlendiriyor ve bir çok deneyim kazanıyor. Genelde girdiği işler satış alanında ve daha çok da somut ürün satışı. Kısa bir dönem sigorta sektöründe çalışıyor ama her şeyi çok düzgün yapmasına rağmen ve bu konuda yöneticilerinin de onayını almasına rağmen sonuç alamadığını görünce sigorta sektörünün ona yönelik olmadığını düşünüyor. Başka arayışlara giriyor ve farklı işler deniyor. Başladığı işler, bir nedenle uzun soluklu olamıyor. Hatta en son olarak yemek üzerine kendi işini kuruyor. Bir restoran açıyor. İlk başlarda her şey çok iyi gidiyor ama ne yazık ki gelmesi beklenen ekonomik kriz kapıya dayanınca işler bozulmaya başlıyor. Mecbur dükkan kapanıyor ve aslında tüm ümitler bir anlamda bitmiş oluyor. İşte her şeyin tıkandığı yer burası. ?ben artık her şey denedim ve sonuç alamadım, olmuyor olmuyor olmuyor.? Bu söylemin alt başlıklarında ise o kadar çok şey var ki:

• Ben aslında beceriksizin biriyim, elimi neye atsam berbat ediyorum.
• Bu kadar şanssız olunur mu hayatta
• Neden her işte başarısız oluyorum?
• Yaşım kaça geldi hala bir baltaya sap olamadım
• Acaba şimdi çevremdekiler benim hakkımda ne düşünecek?
• Denemediğim ne kaldı, artık bana yapacak bir şey kalmadı.
• ?

Bu söylemler size de tanıdık geliyor mu? Kendi kendimizi sabote ettiğimiz anlar aslında bunlar.

Evet işte bu aşamadan birkaç ay sonra koçluk sürecimiz başladı kahramanımızla. Çok sıkışmış ve de ?sıkılmış? hissediyordu ve artık geleceği için ayakları yere basan bir şey yapmakla ilgili çok acelesi vardı. Önce nerede olduğunu tekrar fark etti daha sonra da gelecek fotoğrafını oluşturdu. Orada tutunabileceğini düşündüğü bir kare yakaladı. Aslında ilk başta bu fotoğraf kariyere yönelik hiçbir ipucu vermiyordu. Fotoğrafı genişlettikçe soruların cevapları ortaya çıktı. Kahramanımızın gelecekteki kariyeriyle ilgili beklentileri, hayalleri de ortaya çıkmaya başladı. Ortaya dökülen buğulu fotoğraf karelerini iyice netleştirdi, tozunu aldı ve parlattı. Kahramanımız bu fotoğraftan emin olana kadar bu süreç devam etti. Ve sonunda bu fotoğrafın varış noktası olduğunun bilinciyle ve buradan güç alarak tekrar bugüne bakmaya başladı. Kendisini, bu fotoğrafa götürecek olan yol haritasını çizdi. Öncelikle güçlü özelliklerinin farkına varmaya çalıştı. Günlük hayatta en çok nelerle uğraştığını ve nelerden keyif aldığını saptadı. Bir işle ilgili beklentilerini ortaya koydu. Vazgeçilmez kriterlerini ve vazgeçebileceği şartları belirledi. Ve ne mi oldu? Ortaya çok keyifli bir iş alanı ve bu alanda çalışan bir çok değerli firma çıktı. Bu firmalara cv göndererek sonuç alamayacağını görünce ?başka ne yapabilirim? diye düşündü ve öncelikli firmalarıyla birebir iletişime geçmek ve kendisini tanıtmak gibi bir çözüm buldu. Bu firmaların onlarcasını aradı ve İK departmanlarına ulaşmaya çalıştı. Sadece bir tanesi onunla yüz yüze görüşme yapmak için randevu verdi. Diğerlerinden bir sonuç alamadı. Bu yılgınlığa kapılmasına sebep olmadı. Kendisine randevu veren firmayla ilk görüşmesini yaptı. Daha sonra bir daha görüştü ve belki birkaç kere daha. Kahramanımızın hikayesi mutlu sonla bitiyor. Şu anda bu firmanın kendi istediği şehirde yer alan şubesinde hayalini kurduğu pozisyonda çalışıyor ve kendisini gelecek fotoğrafına çok yakın hissediyor.

İşsiz olduğu dönem onun hayalindeki işi tam olarak belirlemediği ve bu iş için yapabileceği her şeyi yapmadığı dönemdi. Eğer mevcut işinizden memnun değilseniz, iş arayışında iseniz, hiç deneyiminiz yoksa, sürekli önünüze engeller çıktığı düşünüyorsanız? yapabileceğiniz her şeyi yaptığınızı düşünüyor musunuz?

Kariyer Koçluğu programımız hakkında bilgi almak isterseniz formu doldurabilirsiniz.